Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

e-world

"Δεν σε αντέχω πια! Και που σου μιλάω, είναι σαν να μιλάω σε τοίχο! Καλύτερα θα τα βρούμε με το λαπτοπάκι μου! Αυτό μου κάνει όλα τα χατήρια, παίζει τη μουσική που θέλω, με ταξιδεύει εκεί που θέλω να πάω, τροφοδοτεί τα όνειρά μου... Να, του μιλάω και ήδη με ακούει: αλλάζει χρώματα όποτε του πω εγώ, ακόμη και μέγεθος αλλάζει αν θέλω! Γιατί να το παιδεύουμε; Αφού δεν σ υ ν ε ν ν ο ο ύ μ α σ τ ε..."
 
Εμείς και οι άλλοι... γονείς, φίλοι, συνάδερφοι, αφεντικά, σύντροφοι, εραστές... Πού το διάβασα αυτό; ερχόμαστε στη ζωή χωρίς κανείς να μας έχει δώσει ένα εγχειρίδιο οδηγιών. Τα ίδια και στις σχέσεις μας.... Ούτε οδηγίες χρήσης και κυρίως ούτε πλήκτρα χειρισμού: stop, pause, delete, replay, fast forward...
Πλήκτρα χειρισμού: αυτά θα έκαναν τη ζωή μας piece of cake, που λένε και οι Άγγλοι. Ξέρω, ξέρω... "ο άνθρωπος είναι ον με δικαίωμα στην αυτοδιάθεση", "κανείς δεν δικαιούται να ελέγχει κανέναν", μπλα, μπλα, μπλα... Κορίτσια (και αγόρια), μεταξύ μας μιλάμε τώρα, ας το παραδεχτούμε: θα ήταν υπέροχο να κοντρολάρουμε τα πάντα σύμφωνα με τις δικές μας επιθυμίες, στους δικούς μας χρόνους, στα δικά μας μέτρα. 
Bad day at the office? Fast forward, please!/ Λάθος επιλογή φορέματος για το πρώτο ραντεβού; rewind!/ Σαββατόβραδο στο κρεβάτι με TO Αρσενικό; replay and replay and replay!/ Γκρίνια της μαμάς; mute!
Κι αφού ως επιστήμονες είδαμε και αποείδαμε, αλλά δεν καταφέραμε (ακόμη) να κάνουμε τους ανθρώπους υπολογιστές, φέραμε τους ανθρώπους πίσω από τους υπολογιστές! Χα! Υπέροχη ανακάλυψη! Δεν εννοώ, φυσικά, τις υπερατλαντικές συμφωνίες που κλείνονται πια χωρίς να χρειαστεί να κουνηθούμε από τη θέση μας, ούτε την αλληλογραφία μας που παραδίδεται αυτοστιγμής, ούτε ότι αράζουμε με τα φιλαράκια μας και τα λέμε, ταυτόχρονα από Αθήνα, Λονδίνο, Λαμία και Κάτω Ριζοχώρι Αχαΐας,  μοιραζόμαστε φωτογραφίες, μουσική, και άλλες συγκλονιστικές διαδικτυακές εμπειρίες με ταχύτητα που θα ζήλευε και ο Carl Lewis!
Μιλάω για το άλλο... την κορυφαία "ανακάλυψη" της υπέροχης διαδικτυακής εποχής μας: τα πιο πετυχημένα  ραντεβού δίνονται πια πίσω από τις οθόνες των υπολογιστών! Sites κοινωνικής δικτύωσης, γνωριμιών και προγράμματα ανταλλαγής μηνυμάτων παίρνουν φωτιά ολημερίς και ολονυχτίς από "νέους ανθρώπους μόνους (που) ψάχνουν". Σε αυτά τα ραντεβού όλα είναι όπως πρέπει να είναι, καθώς συνδυάζουν τα καλά της πραγματικότητας, χωρίς τα στραβά της, με μερικά υπέροχα εξτραδάκια!
"Η πρώτη εντύπωση είναι το ήμισυ του παντός", μας δασκάλευαν στην εφηβεία μας και  εμείς τρέχαμε να σημαιοστολιστούμε κάθε φορά, για τα πάρτυ, τα ραντεβού, τις εκδρομές... Μα και τώρα, η πρώτη εντύπωση είναι το ήμισυ του παντός και η προετοιμασία μας ανάλογη: προσεχτική επιλογή φωτογραφίας, με συγκεκριμένο -αναλόγως της διάθεσης- στόχο (θα είναι μυστηριώδης, σέξι, τσαχπίνικη, αστεία; από εμάς εξαρτάται! Σίγουρα, πάντως, θα κρύβει τα κιλάκια μας, θα αναδεικνύει τα υπέροχα μάτια μας ή το φωτεινό μας χαμόγελο!). Και ανάλογα θα περιποιηθούμε και την υπόλοιπη εμφάνισή μας, έτσι ώστε να αναδεικνύει τη μοναδική προσωπικότητά μας: "Τι χρώμα γραμματοσειρά να διαλέξω; κόκκινη και φλογερή, κίτρινη και αισιόδοξη, ροζ και ρομαντική; Όχι, με τίποτα ροζ, θα με περάσει για ξενέρωτη που θέλει να τον τυλίξει με το καλημέρα!"
Ως χειραφετημένες γυναίκες, βέβαια, ξέρουμε ότι ο συνδυασμός που σκοτώνει είναι "όμορφη γυναίκα με μυαλό" (όχι πολύ όμως, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και πού θα βρούμε καλύτερο πεδίο για να ξεδιπλώσουμε τις μοναδικές προσωπικότητές μας, παρά πίσω από το λατρεμένο λαπτοπάκι μας! Χωρίς άγχη να μας αποπροσανατολίζουν και ανασφάλειες να μας κατατρέχουν, με όλο το χρόνο μπροστά μας να σκεφτούμε δεύτερη φορά την ατάκα μας, με το λατρεμένο back space να διορθώνει ό,τι δεν μας αρέσει, με απαραίτητο βοήθημα το google δίπλα μας να μας εφοδιάζει ανά πάσα στιγμή με οποιαδήποτε πληροφορία, είμαστε οι καλύτερες παρτενέρ για οποιαδήποτε κουβέντα! Κι αν το date δεν πάει καλά, πόση λιγότερη αμηχανία υπάρχει! Μία απλή καληνύχτα αρκεί και, αν τα πράγματα σκουρύνουν, πάντα υπάρχει το BLOCK/DELETE! Επιτέλους, η  ζωή μας βρίσκεται κυριολεκτικά στο χέρι μας! (την παίζουμε στα δάχτυλα για την ακρίβεια) 
Όσο πιο πολύ προχωράνε αυτές οι διαδικτυακές σχέσεις τόσο περισσότερο ανακαλύπτουμε και απολαμβάνουμε τα extra features της! Το βόλεμα να δινόμαστε με "δόσεις", να πειραματιζόμαστε με παράλληλους "παρτενέρ", ακόμη και ταυτόχρονα, γιατί όχι; Εμείς και μόνο εμείς έχουμε πρόσβαση στην οθόνη μας! Κυρίως, χτίζουμε μία καινούρια προσωπικότητα, όχι απαραιτήτως πολύ διαφορετική από τη δική μας, αλλά σίγουρα καλύτερα πλασαρισμένη. Και μαζί με τη δική μας, δημιουργούμε στο μυαλό μας την προσωπικότητα του "απέναντι", συνδυάζοντας το δικό του πλασάρισμα με τα δικά μας συμπεράσματα/προσδοκίες. Όπως και στην πραγματική ζωή, θα μπορούσαμε να πούμε. Με μία ειδοποιό διαφορά: από εδώ απουσιάζει η φυσική παρουσία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται.

Αναρωτιέμαι, ύστερα από όλ' αυτά, μας φαίνεται αδικαιολόγητα τρελή εκείνη η τύπισσα που είχα δει στην tv, που ήθελε διακαώς να παντρευτεί το κομπιούτερ της;


9 σχόλια:

  1. LIKE!LIKE!LIKE!
    ΕΤΣΙ!...ΟΜΩΣ ΔΕ Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ AYTO ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.
    ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ, ΟΜΩΣ ΔΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΤΙ ΧΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ REWIND...
    ΤΗΝ ΠΕΡΙΡΕΟΥΣΑ ΠΩΣ ΤΗ ΝΙΩΘΕΙΣ?
    ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΣΑΜΠΑ Σ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ...ΚΑΙ ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ
    ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΚΡΙΒΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΑΜΠΑ Σ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι γνωριμίες και οι συνομιλίες μέσω του διαδικτύου υπάρχουν πολλά χρόνια. Προσωπικά θυμάμαι τουλάχιστον 14 χρόνια πίσω (αν και το Internet Relay Chat υπάρχει από το 1988 περίπου). Σήμερα έχουν εμπλουτιστεί όλα αυτά τα chatoπρογράμματα με διάφορες δυνατότητες εικόνας και ήχου και ο κόσμος τα "αγκαλιάζει" αργά αλλά σταθερά.

    Είναι πολύ έξυπνα γραμμένο και "προσαρμοσμένο" το κείμενο στη σημερινή πραγματικότητα αλλά όπως λες και εσύ "απουσιάζει η φυσική παρουσία" και οι συνέπειες της είναι πολλές: όλα είναι bits and bytes!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το διάβασα bloGirl & συμφωνούμε ;-)
    καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή