Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Αντίο



2.
Του άφησε το πακέτο, δεμένο με κόκκινη κορδέλα, στο τραπέζι και σηκώθηκε να φύγει. Ίσα που κάθησε για έναν βιαστικό εσπρέσο, κι αυτό επειδή την χιλιοπαρακάλεσε. Κοιτάχτηκαν για λίγη ώρα, χωρίς να μιλάνε... δεν είχαν μάθει, άλλωστε, να μιλάνε πολύ. Το βλέμμα του, όπως πάντα διεισδυτικό και θαρραλέο, επιχειρούσε να την καθηλώσει όπως παλιά. Τον κοίταξε με ψυχραιμία, ίσως αδιάφορα, και χαμογέλασε κάπως συγκαταβατικά - κόβοντάς του τη φόρα. Το καταλάβαινε πια και αυτός, το "αντίο" της ήταν οριστικό. 

Αποχαιρετίστηκαν κάπως αμήχανα και εκείνη σηκώθηκε να φύγει, με αποφασιστικό βήμα και μεγάλο χαμόγελο. Κάθε βήμα της την πήγαινε όλο και πιο κοντά στην καινούρια της ζωή. Στο τέταρτο βήμα, όμως, κοντοστάθηκε για ένα δευτερόλεπτο και αμέσως γύρισε πίσω. Τον είδε να απομακρύνεται. "Σταμάτα" του φώναξε. "Σταμάτα!" Εκείνος γύρισε να την κοιτάξει. - "Πες μου", τον ρώτησε, "δεν το φαντάστηκες ποτέ;" - "Ποιο;" - "Ξέρεις ποιο. Εμάς... εσένα και εμένα μαζί, κανονικά". Τον κοιτούσε σταθερά, δεν τη φοβόταν πια την απάντηση... Αλλά για το ονόρε, ρε γαμώτο... για τους τόσους μήνες του ανεκπλήρωτου έρωτά της και τους τόνους δακρύων στο μαξιλάρι της, ήθελε να ξέρει. "Όχι", της είπε σε προκλητικό τόνο.




1.
'Εκτύπωση αρχείων 1-46. Η εντολή εκτελείται' την ενημέρωνε το παραθυράκι του υπολογιστή. Ξεκίνησε να μετράει μηχανικά: 1, 2, 3, 4 ... 10, 11, 12 ... 23, 24, 25 ... 37, 38 ..., 44, 45, 46. 'Η εκτύπωση ολοκληρώθηκε. Είστε βέβαιος ότι θέλετε να διαγράψετε εντελώς αυτά τα 46 αρχεία;'. Κλικ, 'ΝΑΙ'


Ένας σωρός από εκτυπωμένες σελίδες σχημάτιζαν, τώρα, μία μικρή στοίβα στο γραφείο της. Έπρεπε να γίνει αυτό. Έπρεπε να αδειάσει τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή της, να τον προετοιμάσει για το νέο του ξεκίνημα, άδειο, ανάλαφρο, σαν λευκό χαρτί - όπως συνέβη στην ίδια εδώ και μερικές εβδομάδες, τότε που η καινούρια της ζωή έσβυσε όλο το παρελθόν  της μονομιάς, σαν format σε σκληρό δίσκο.


Αλλά αυτό το παρελθόν, το οποίο είχε σβύσει από τη μνήμη της, και μόλις τώρα και από την μνήμη του υπολογιστή της, έπρεπε να καταλήξει στον δικαιούχο του. Τώρα που αυτή ξέχασε, αυτός έπρεπε να θυμηθεί... όλα του τα μισόλογα, τις μισοεξομολογήσεις, την ανομολόγητη αδυναμία του. Δεν ήταν η φαντασία της, ένας σωρός από δικά του mails, σε greeklish πάντα, πότε κωμικά, πότε ερωτικά, πότε πρόστυχα, λακωνικά συνήθως, ήταν οι μάρτυρές της. Έβαλε τα χαρτιά σε ένα πακετάκι, το έδεσε με μια κόκκινη κορδέλα και ξεκίνησε για το καφέ.



3.
Άνοιξε τα μάτια της στη μέση της νύχτας από τον ήχο του κινητού της. Βγήκε από την αγκαλιά του άνδρα που την κρατούσε σφιχτά, μαλακά, χωρίς να τον ξυπνήσει, και νυχοπερπατώντας έφτασε στον πάγκο της κουζίνας. Η οθόνη του τηλεφώνου της αναβόσβυνε "έχετε ένα νέο μήνυμα": "la8os apanthsh, syggnwmh. H swsth h3eres hdh pou vrisketai". "Μπα", σκέφτηκε επιλέγοντας 'διαγραφή μηνύματος', "λάθος ερώτηση, in the first place".

27 σχόλια:

  1. χμμμμ...
    και αυτή δεν είναι το καλυτερο! κοιμόταν με άλλον και ερωτοτροπούσε με άλλον!
    δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε να του επιστρέψει τα μηνύματα και τα μέηλ. δεν έχει νόημα. απλά αυτά που αυτή μάζεψε, αυτος θα τα πετάξει στον πρώτο κάδο σκουπιδιών!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δεν ερωτοτρόπησε. Ήθελε απλώς να του "επιστρέψει" το παρελθόν τους. Κι αυτός απ´ ο,τι φαίνεται, το "ξαναδιάβασε" πριν το πετάξει

      Διαγραφή
  2. Μαϊμουδιές κανονικά. Το ένα χέρι στο ένα κλαδί και το άλλο στο άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απο πού συμπεραινετε ότι κρατάει ακόμη το ενα κλαδί;

      Διαγραφή
  3. Το φανταστικό και το πραγματικό μπλέκονται; 2 ζωές σε συσκευασία μίας; Η γοητεία του αγνώστου, η σταθερότητα του γνωστού, η ηλεκτρονική φαντασίωση και η σαρκική πραγματικότητα; Γιατί όχι; Απλά, αργά ή γρήγορα τα πράγματα ξεκαθαρίζουν, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στις εντελώς προσωπικές αναρτήσεις δε συνηθίζω να σχολιάζω. Αυτό μόνο. Τις καλημέρες μου αγαπητή και καλό ΣΚ. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα μου τα κείμενα είναι προσωπικά, μείγμα πραγματικοτητας ή/και φαντασίας. Τα σέβη μου κύριε Αρμάντ!

      Διαγραφή
  5. Μάλλον πρόκειται για το πιο αποτυχημένο μου κείμενο, κανεις δεν κατάλαβε αυτο που περιγράφει. Όχι γιατί είστε ανόητοι, προς θεού, μάλλον εγω απέτυχα να το εκφράσω σαφώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον λείπουν κομμάτια και χρονικές αναφορές αν πράγματι δεν καταλάβαμε καλά.

      Διαγραφή
  6. Μην υποτιμάς το μοίρασμά σου bLoGirL, αποτυχημένα κείμενα δεν υφίστανται, δεν παραβγαίνουμε στην έκθεση, με κανέναν τρόπο. Αλληλεπίδραση λέγεται...
    Σε διαβάσαμε, πήραμε αυτό που μας αναλογεί...
    Σ΄ευχαριστώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. πάντως η φοβισμένη?! η ανειλικρινής στάση/απάντηση (σαν αυτή του τύπου που περιγράφεις),τσακίζει μεχρι εκεί που δεν παίρνει την άλλη πλευρά
    Ένα είναι σίγουρο όμως: καρδιά που όλα τα’δωσε είναι πάντα μία καρδιά ΓΕΜΑΤΗ! και ελέυθερη
    καλό απογευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. προφανως ειναι ενα ωραιο κειμενο αλλα τα κειμενα ειναι σα τα τραγουδια
    σ αλλους μιλανε σ αλλους οχι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ άσωτε. και δεν περιμένω φυσικά να μιλήσει σε όλους. "ανησύχησα" μόνο μήπως δεν έγινα σαφής. :)

      Διαγραφή
  9. geia,emena m'arese to keimeno sou,isws gt vrhka merika koina me th dikh mu katastash,dn kserw omws an eprepe na diagrapsei to parelthon ths,den lew gia na proxwrhsei eprepe na to ksexasei ,oxi na to svhsei omws ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η διαγραφή από το pc είναι και λίγο συμβολική... ποιητική αδεία :) :)

      Διαγραφή
  10. Αν κατάλαβα καλά ο τύπος το μετάνιωσε το "όχι" που της είχε πει αλλά η κοπέλα είχε εντελώς διαγράψει και στην πραγματικότητα αυτή την ιστορία. Σε αυτή την περίπτωση γιατί ήθελε να του τα θυμίσει; Ίσως ήταν καλύτερα να τον αγνοήσει παντελώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ εν μέρει...εξάλλου, και εγωιστικά να το δούμε, το να αγνοήσεις κάποιον είναι αυτό που θα τον πονέσει περισσότερο... όταν όμως έχεις περάσει νύχτες και νύχτες σκεφτόμενη, όταν αυτή η γαμημένη η μνήμη δεν σε αφήνει να ξεχάσεις, να προχωρήσεις, ε, όταν συμβαίνει αυτό, θέλεις και να δικαιωθείς λίγο προσπαθώντας να τον φέρεις για λίγο στην προηγουμένη θέση σου...

      Διαγραφή
  11. λάθος συγχρονισμός μάλλον ή αδύνατη αγάπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ωραιότατο κείμενο..δυστυχώς αδύνατη η αγάπη τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. αχχ αυτή η αγάπη:|
    btw,μ' άρεσε η ανάρτηση σου(:
    καλό βράδυ*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. To thewrw ena polu omorfo keimeno...apla isws na xreiastei n t diavasei kapoios kai deuteri fora gia n mpei st noima...
    i katastasi entoni ap oti katalavainw...kai i kinisi tou n dwseis ta mail s kokkini kordela ki olo auto...
    S emena pantws ''milise''
    Na 'sai kala! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο!

      Διαγραφή
  15. Wraio blog!eisai sth lista mou gia tis erwtiseis! check it http://glorious-princess.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. το μελλον ανηκει σε εκεινους που μπορουν να ξεπερασουν το παρελθον..ευτυχώς υπάρχει και μία αγκαλιά που την περιμένει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή